«رساله فی معرفه اصول‌الخط من الدائره و النقط»، نوشته محمدبن‌علی راوندی در قرن ششم هجری، در عین کوتاهی نوشتار متن، یکی از کهن‌ترین مکتوبات تعلیمی خط در تاریخ خوشنویسی ایران است. این رساله در انتهای کتاب راحه‌الصدور و آیه‌السرور قرار گرفته‌است که بخش تاریخی آن، برگرفته از سلجوق‌نامه نیشابوری است. هدف این مقاله ضمن بررسی روند شکل‌گیری شخصیت هنری راوندی، بررسی این رساله و شیوه تعلیمی آن و اهمیت آن به‌عنوان یکی از اولین رساله‌های تعلیمی خط است.

این مقاله در پی پاسخ به این پرسش‌هاست که محتوای رساله معرفه اصول‌الخط چیست؟ روند شکل‌گیری شخصیت هنری راوندی و فعالیت وی چگونه بوده‌است؟ و شیوه آموزش راوندی در متن رساله معرفه اصول‌الخط چگونه است؟
مقاله «رساله فی معرفه اصولالخط من الدائره و النقط از کتاب راحه‌الصدور و آیه‌السرور محمدبن‌علی راوندی در آموزش خوشنویسی» حاصل پژوهش محمدباقر اشرفیان بناب، دانشجوی دکتری مطالعات عالی هنرهای ایرانی دانشگاه تهران و حسن بخاری قهی عضو هیئت علمی مطالعات عالی هنرهای ایرانی دانشگاه هنرهای تجسمی دانشگاه تهران است که در شماره چهارده نشریه مطالعات عالی هنر در بهار 1404 منتشر شده است.
اینجا کامل بخوانید.