|
هوش مصنوعی با پیشرفتهای اخیر خود، تحول چشمگیری درعکاسی ایجاد کرده است. این فنآوری توانایی خلق تصاویر بدون نیاز به سوژه یا دوربین را دارد و مرز میان واقعیت و مجاز را به چالش میکشد. هوش مصنوعی دیگر خود را به غایت بسط داده و چنان قدرتی را دارد که تصویر، فیلم، موسیقی و متن… را بسازد. ولی ظهور و تکیه بر این سیستمهای قوی و پیچیده هوش مصنوعی باعث ایجاد چالشهایی در مفهوم واقعیت، خلق و مالکیت میشود که شاید درورطهی نابودی برای بعضی از مشاغل یا حرفهها باشد. یکی از این موارد، هنر و خصوصاً هنر عکاسی است. این تحول پرسشهای بنیادینی را در باب مفهوم واقعگرایی، اصالت تصویر و حتی ماهیت عکاسی برانگیخته است. آیا تصویری که هرگز وجود خارجی نداشته، میتواند حقیقتی بصری را بازنمایی کند؟ در مواجهه با تصاویر تولید شده توسط الگوریتمها، مرز میان بازنمایی و تخیل چگونه بازتعریف میشود؟ |
||
نسخه چاپي| نام : | |
| ایمیل : | |
| *نظرات : | |
| | |
| متن تصویر: | |
 |
|
|
