حسین یاوری، عضو گروه تخصصی هنرهای سنتی فرهنگستان هنر: همۀ انسان­‌ها و طبعاً همۀ دولت­‌های ولو متخاصم و درگیر جنگ، باید در حفظ مواریث فرهنگی و هنری کوشا باشند.

حسین یاوری، عضو گروه تخصصی هنرهای سنتی و رئیس کمیته فرش فرهنگستان هنر در خصوص سهم والای آثار ملی و هنری و فرهنگی در گنجینۀ ماندگار جهانی، نوشت:

قرن بیستم میلادی را به واسطۀ جنگ‌­های متعدد و ویرانگر چون جنگ‌­های اول و دوم جهانی، و جنگ‌­های کره و ویتنام، جنگ­‌های اعراب و اسرائیل، جنگ­ تحمیلی عراق و ایران، جنگ­‌های عراق و کویت و ...، هم‌چنین پدیداری بیماری­‌های سخت و لاعلاج، سست شدن بنیان­‌های اخلاقی و خانوادگی، فقر و گرسنگی در برخی ممالک و ....، «قرن سیاه» نام نهادند. پیش از آغاز قرن حاضر که آن را «قرن توسعه، شکوفایی گردشگری و تعاملات سازندۀ انسانی»نامیده­‌اند، عقیدۀ عمومی بر آن بود که هر ساله چند صد میلیون نفر به گردشگری پرداخته و ضمن برخورداری مناسب و بهینه از امکانات پیشرفته سیر و سفر، جاذبه­‌های گردشگری نظیر بناهای مذهبی، تاریخی، مناظر زیبای طبیعی و جلوه­‌های طبیعت را به نظاره نشسته، خاطرات شیرینی را به ثبت رسانده و رهاوردهایی از  هنر صناعی و دیگر هنرهای سنتی چون نگارگری، خوشنوسی، قالی‌بافی، منبت‌کاری، سفال و سرامیک و .... را خریداری و به عنوان سفیر فرهنگی به ممالک خود ببرند و همانند ارزنده‌­ترین سوغات از آن حفظ و حراست کنند.

در کمال تأسف، در سال‌های اخیر در نقاط مختلف جهان جنگ‌ها و درگیری‌های ویرانگر و خانمان‌سوزی رخ داده و سرزمین‌هایی در معرض تنش‌ها، حملات و درگیری‌های نامتوازن و خسارت‌بار قرار گرفته‌اند. کشورهایی چون روسیه و اوکراین، اعراب و اسرائیل، برخی کشورهای آفریقایی، و در نهایت تهاجم ایالات متحده و اسرائیل به جمهوری اسلامی ایران.   

در این رهگذر انسان‌­ها و خانواده‌­ها، تأسیسات زیربنایی اعم از نظامی، اقتصادی، اجتماعی و ابنیۀ با ارزش فرهنگی درخور توجه در معرض صدمه و یا نابودی قرار گرفته است و حملات و درگیری­‌های حساب شده و یا کور و بی هدف، نه تنها حداقل رفاه مردم و در مواردی جان، مال و زندگی آن‌ها را نشانه گرفته است، گاه می­‌شنویم و می­‌بینیم که مکان‌­های با ارزش بسیار بالای فرهنگی که جزو میراث فرهنگی پایدار و در واقع گنجینه‌­های ماندگار فرهنگی و بخشی از تمدن درخشان ایران است، دچار صدمه شده به گونه‌­ای که ذهن، روح و قلب دوستدارن فرهنگ و هنر را بس متألم و متأثر ساخته است.

به عنوان شواهدی از این مهم باید صدمه دیدن بخش­‌هایی از کاخ گلستان -بنایی که از دورۀ صفویه تا به امروز بخشی از فرهنگ و خاطرات فرهنگی و هنری ما را تشکیل می­دهد و ساختمان و تزئینات معماری و داخلی آن حاصل تلاش مؤمنانه و رنج مقدس هنرمندان ایران زمین است- و پژوهشکدۀ هنر وابسته به فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران که صرفاً مکان تولید علم، دانش، تحقیق و تحفص در فرهنگ، هنر و تمدن بوده و برون‌داد آن که حاصل اندیشه، ذوق، علم، دانش و تبادل نظر اصحاب فرهنگ بوده که پیوسته بر غنای فرهنگ بارور ایران می‌­افزاید، اشاره داشت که در جریان جنگ نابرابر و تهاجم بی‌رحمانه کشورهای ایالات متحده و اسرائیل با ایران و در پی بمباران ساختمان‌­های مجاور، صدماتی را متحمل شده که برای اهل فرهنگ سخت دردآور است.

از آن جا که در جریان درگیری‌های نظامی، گاه طرف متخاصم بر خلاف کنوانسیون­‌ها و معاهدات بین‌­المللی با حملۀ مستقیم و یا غیرمستیقم، دستاوردهای فرهنگی و هنری و نشانه­‌های تمدنی را نشانه می­‌گیرد و بر پیکرۀ آن صدماتی را وارد می­‌سازد، لذا ضرورت دارد که دستگاه­‌های فرهنگی و هنری کشورمان با موضع‌­گیری و تذکر شدید به انجام این گونه اعمال، از سازمان­‌های بی‌المللی ذی‌ربط درخواست کنند که به کشورهای متخاصم اکیداً یادآور شوند که یکی از خطوط قرمز در جریان جنگ، احتراز از صدمه رساندن به مواریث فرهنگی و هنری است و یادآور شوند که آن چه از آثار و نشانه­‌های فرهنگی در کشور یا مکانی قرار دارد، بخشی از فرهنگ و هنر جهانی نیز هست که باید در حفظ آن همۀ انسان­‌ها و طبعاً همۀ دولت­‌های ولو متخاصم و درگیر جنگ کوشا باشند.