این کتاب در قالب ۵ بخش و ۱۲ فصل تدوین شده است و بهعنوان یک درسنامه دانشگاهی، پیوند میان شناخت تاریخ معماری و فرآیند مرمت بناهای تاریخی ایران را بررسی میکند. نویسنده که عضو هیئت علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری است، با تأکید بر شالوده معرفتی حاکم بر رابطه تاریخ معماری و مرمت، نشان میدهد که بناهای تاریخی صرفاً سازههای فیزیکی نیستند، بلکه حامل زندگی، اندیشه و فرهنگ نسلهای گذشتهاند. اثر حاضر با ارائهی مبانی نظری، حفاظت و مرمت را بهعنوان حوزهای میانرشتهای معرفی کرده و اهمیت آن را در صیانت از میراث فرهنگی ایران برجسته میسازد.
کتاب «تعامل مرمت و تاریخ معماری در ایران» در چهلودومین جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران(۱۴۰۳) در بخش معماری و شهرسازی، بهعنوان اثر شایسته تقدیر معرفی شد. در بخشی از آن آمده است:
هدف مرمت حفظ و دوام اثر تاریخی است که با شناخت و فهم اثر حاصل میشود. در فرآیند مرمت فراز مهمی ازشناخت با مشاهده مستقیم و دسترسی به آثار و بقایای مادی بناها میسر می شود.در تاریخ معماری فهم گذشته معماری و شرح و تبیین آن دنبال می شود و بخش مهمی از آن با احاطه به میراث عمل معماری (آثار معماری) بهدست میآید؛ بنابراین حفاظت و تحقیق تاریخ معماری زمینه های مشترکی دارند که می تواند سر و کار داشتن با آثار معماری و شواهد برآمده از آن باشد و در مجموع معرفت به اثر معماری تعبیر شود.