صفحه اصلی آر اس اس ارتباط با ما    
تازه های خبری
آخرین گزارش ها
اخبار
اخبار موسسات و زیرمجموعه ها
اخبار > سينماي مولف خوانشي از تاريخ و جامعه است


  دبیر علمی نشست سینمای مؤلف:
  سينماي مولف خوانشي از تاريخ و جامعه است
 

عبدالحسين لاله، دبير علمي چهارمين نشست سينما و انديشه با محوريت «سينماي مولف» اظهار داشت:‌ پیش از سینمای مؤلف، ادعا بر این بود که سینما سرگرم­‌کننده است نه اندیشه­‌ساز. اما سینمای مؤلف مدعی بود که سینما یک خوانش از تاریخ و جامعه است و مانند کتاب عمل می‌کند.

به گزارش روابط عمومی فرهنگستان هنر، چهارمین نشست از سلسله سخنرانی­‌های سینما و اندیشه با موضوع «سینمای مؤلف» بعدازظهر سه­‌شنبه، 25 اردیبهشت 1397، با حضور عبدالحسین لاله، جواد طوسی، حمید دهقان پور، غلامرضا آذری، مجید شیخ انصاری، مسعود سفلایی و نصرت‌الله تابش در سالن همایش­‌های فرهنگستان هنر برگزار شد.

در ابتدای همایش عبدالحسین لاله، دبیر علمی نشست به عنوان مجری و نخستین سخنران، سخنان خود را پس از پخش کلیپی درباره سینمای مؤلف این‌گونه آغاز کرد: «سینمای مؤلف در ادبیات سینمای کشور، چالش‌برانگیز بوده و به قدری به آن پرداخته نشده که به نظر می­‌رسد. تعاریفی که از این سینما ارائه می‌­شود، نه تنها در کنار هم نیستند که حتی در برابر هم قرار می­‌گیرند و معانی متفاوتی را به ذهن متبادر می­‌کنند. فرهنگستان هنر با ورود به این‌گونه مباحث، در نظر دارد نقاط تاریک آن را روشن ­کند.»

وی درباره سینمای مؤلف گفت: «قاعدتاً سینمای مؤلف یک سینمای وارداتی است و آغازگران آن فرانسوی‌ها بودند. با این حال، این مبحث در عرصه تولید و نقد سینمای ایران کاربرد فراوان دارد. برای سینمای مؤلف معانی بدیهی­‌ای می­‌توان پیدا کرد که از این قرار است: 1-سینمای مؤلف در برابر سینمای تجاری قرار دارد؛ 2-سینمای مؤلف از قید و بندهای سینمای تولیدی رهاست؛ 3-سینمای مؤلف اندیشه‌­ای پویا را وارد جریان سینما کرد، اندیشه‌­ای که مطابق زبان حالش بود و برای همین همیشه خودش را بازتولید می­‌کند؛ 4-تأکید سینمای مؤلف بر جهانگرایی است و در برابر اندیشه تکرارشده و کلیشه­‌ای خودش را قرار می­‌دهد؛ 5-سینمای مؤلف برای کارگردان هویت­‌سازی و هویت­‌یابی می­‌کند.»

دبیر علمی نشست در ادامه سخنان خود گفت: «دوربین قلمی است در دست کارگردان که اندیشه­‌ای را بر پرده سینما متجلی می­‌کند. پیش از سینمای مؤلف ادعا بر این بود که سینما سرگرم­‌کننده است نه اندیشه‌­ساز؛ اما سینمای مؤلف مدعی بود که سینما یک خوانش از تاریخ و جامعه است و مانند کتاب عمل می‌کند. در نگرش مؤلف، هیچ کارگردانی از دید اندیشه شبیه دیگری نیست. سینمای مؤلف یعنی شما اگر فیلمی را دیدید که نام کارگردانش را نمی­‌دانستید؛ از روی سکانس­‌ها و پلان­‌ها بتوانید تشخیص بدهید که برای کدام کارگردان است.»

وی دیدگاه خود را درباره سینمای مؤلف در ایران این‌گونه ابراز داشت: «اگر بخواهیم دنبال سینماگر مؤلف در سینمای ایران باشیم؛ از دید من باید از مرحوم کیارستمی، داریوش مهرجویی، بهرام بیضایی و مسعود کیمیایی نام ببریم. اینها اندیشه­‌ساز بودند و هستند و اندیشه­‌ای را مطرح می­‌کنند و این ثبات قلم را هم در اندیشه و هم در نوع کار خود نشان می­‌دهند. اگر به تقسیم­‌بندی درباره سینمای ایران دست یابیم، می­‌بینیم که سینمای ایران یا از تجربه سینماگر نشئت می­‌گیرد‌ـــ‌که این تجربه می­‌تواند از زندگی شخصی او باشد یا برایش نقل شده یا خود از نزدیک دیده باشد‌ـــ‌‌و یا بر اساس دانش سینمایی است. این وجه احساسی بودن یا تجربه­‌گرایی سینمای ایران، این مسئله را در ذهن ما متبادر می‌­کند که حتی فیلم‌­هایی که داعیه نوعی اندیشه­‌ورزی دارند؛ چقدر بی­سوادند و چقدر واقعیت­‌های جامعه ایران را نمی­‌دانند. مثلاً فیلمی که از بخش تلخ وقایع اجتماعی بحث می­‌کند، آنقدر افراطی است که متهم به خیانت می­‌شود و آن بخشی که به وقایع شیرین می‌پردازد، متهم به سازش­گری و سفارشی ­بودن می‌شود. البته من در این تقسیم­‌بندی، فیلم­‌های سفارشی را کلاً کنار گذاشته­‌ام.»

گزارش تکمیلی این نشست متعاقباً منتشر می‌­شود.

 

 

 

   زمان انتشار: چهارشنبه ٢٦ ارديبهشت ١٣٩٧ - ١٢:١٧ | نسخه چاپي

خروج




کلیه حقوق متعلق به این پورتال برای فرهنگستان هنر محفوظ است.