صفحه اصلی آر اس اس ارتباط با ما    
تازه های خبری
آخرین گزارش ها
اخبار
اخبار موسسات و زیرمجموعه ها
اخبار > احياء هويت فرهنگي توسط موزه‌ها صورت مي‌گيرد


  سيد محمد بهشتي:
  احياء هويت فرهنگي توسط موزه‌ها صورت مي‌گيرد
 

سيد محمد بهشتي در مراسم رونمايي از كتاب‌‌هاي ميراث معنوي گيلان گفت: «احياء هويت فرهنگي توسط موزه‌ها صورت مي‌گيرد.»

به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر، مراسم رونمايي كتاب‌هاي خانه موسوي، خانه محتشم طلب و خانه اميني يكشنبه ، 15 اسفند در دو بخش برگزار شد. در بخش نخست محمدعلي معلم دامغاني، رييس فرهنگستان هنر، محمد جعفري، معاون پژوهشي و فناوري دانشگاه تهران و مهندس مسعود علويان صدر، معاون حفظ، احياء و ثبت آثار سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري سخنراني كردند و بخش دوم اين برنامه با سخنراني دكتر هادي نديمي، استاد دانشگاه شهيد بهشتي، مهندس سيدمحمد بهشتي، مدير دانشنامه تاريخ معماري و شهرسازي ايران زمين و دكتر سعيد معيدفر، استاد دانشگاه تهران ادامه پيدا كرد.
هادي نديمي، استاد گروه معماری دانشکده معماري و شهرسازي دانشگاه شهيد بهشتي، نخستين سخنران از بخش دوم اين مراسم در ابتداي سخنانش گفت: «در سه-چهاردهه اخير، هميشه نظاره‌گر اين بوده و در اين‌باره انديشيده‌ام كه ما چيز‌هايي را تخريب كرده‌ايم كه همتايي ندارند. ما به ‌راحتي تخريب مي‌كنيم، بدون اين‌كه به تخريب نياز داشته باشيم. يعني فكر نمي‌كنيم كه چرا تخريب مي‌كنيم، ابتدا آن را انجام مي‌دهيم، پس از آن، فكر مي‌كنيم كه دلايل آن را پيدا كنيم. اين، سيري است كه به‌طور مستمر ادامه دارد؛ ولي آيا با اين راهي كه مي‌رويم، به ساختن يك جامعه آرماني مي‌رسيم؟» نديمي ادامه داد: « نمي‌خواهم بگويم تخريب‌هاي پس از انقلاب، نسبت به دوران پيش از انقلاب بيشتر است؛ ولي كمتر هم نيست. خانه‌ها را خراب كردند و به جاي آن‌ها، خانه‌هاي مدرن و بي‌هويت ساختند، در حالي كه متوجه نشديم كه چرا بايد چنين باشد.»
اين استاد معماري تاكيد كرد: «اين مباحث دغدغه و مسئله‌ اصلي كساني است كه در حوزه انديشه فعاليت مي‌كنند، اين‌كه‌ كجا مي‌رويم؟ چرا مي‌رويم؟ چه كسي در اين راستا مسئوليت دارد؟ و چه كسي مسئوليت ندارد؟ وقتي يك مسئول مي‌گويد شهرهاي قديمي دست‌وپاگير هستند، متوجه مي‌شويم كاري كه طالقاني انجام داده است، ارزش درخشاني دارد.»
او با اشاره به محتواي كتاب‌ها سخنان خود را به پايان برد و گفت: «اگر در بخش محتوايي كتاب توجه بيشتري به عمق مطالب مي‌شد و توجه خواننده به عمق آن‌ها جلب مي‌شد، بهتر بود. يعني جلب توجه خواننده در هر كتابي آغاز يك انديشه است، نه اتمام انديشه. البته اين امر نياز به آن ندارد كه نويسنده تمامي مطالب را نكته به نكته عنوان كند؛ بلكه مي‌تواند با اشاره به نكته‌هاي كليدي به اصطلاح سرنخ دهد.»
در ادامه‌ اين مراسم، سيدمحمد بهشتي، مدير دانشنامه‌ تاريخ معماري و شهرسازي ايران‌زمين، ضمن ارج نهادن به كار‌هاي محمود طالقاني گفت: «طالقاني در اين سال‌ها فراز و نشيب‌هاي زيادي را طي كرده و در تمام مدت، بدون توجه به مشكلات، مشغول انجام كار خود بوده است.»

وي افزود: «حقيقتا موزه در دوران مدرن به جسد موضوعات مربوط مي‌شود و كارش موميايي كردن جسد فرهنگ يا مظاهر فرهنگي است؛ اما در واقع، كار موزه يادآوري بوده است. در مورد موزه ميراث روستايي اما اثراتي از حقيقت موزه را مي‌بينيم.»
بهشتي با بيان اين‌كه موزه‌ مانند يك داروي تلخ است، افزود:« موزه به مثابه داروي تلخي است كه اگرچه براي انسان سالم مضر است؛ ولي براي انسان بيمار، بسيار خوب است. كاري كه موزه‌ها انجام مي‌دهند، به همين شكل است. يعني كساني كه دچار فراموشي شده‌اند و نمي‌دانند اصل و هويتشان چيست نياز به اين دارو دارند تا يادشان بيايد كه آن‌ها هم داراي ارزش‌هاي فرهنگي هستند. در واقع هويت فرهنگي ما توسط همين موزه‌ها احياء مي‌شود.»
او با بيان خاطره‌اي درباره‌ سفر خود به استان گيلان و ديدار با مقامات اين استان در زمان تصدي مسئوليت پژوهشگاه سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري گفت: «اگر ما سرزمين خود را نشناسيم، به جايي مي‌رسيم كه آن را تخريب مي‌كنيم. همان‌طور‌ كه چيز‌هايي را در طول سال‌هاي گذشته تخريب كرده‌ايم، مانند كشاورزي، صنعت، جاده‌ها، تجارت و... . ما در واقع دچار نسيان شده‌ايم و اين بيماري خطرناكي است كه همان داروي تلخ، را نياز دارد. اميدوارم قدمي كه طالقاني برداشته است، ما را متوجه كند كه چقدر تخريب كرده‌ايم. كاري كه او انجام داده، براي چنين سرزميني بسيار با ارزش است.»
وي افزود: « در سال 1383 برف سنگيني در گيلان باريد كه منجر به ريزش 27 هزار سقف خانه شد، همين برف را در سال 1351 هم داشتيم كه به مراتب تخريب كمتري ايجاد كرد و در سال 1337 هم به همين منوال؛ اما در آن سال برف اصلا خرابي به بار نياورد. اين نمايانگر اين است كه ما هرچه جلوتر رفتيم از فرهنگ سرزمين خود دورتر شديم. مردم ما در گذشته رام سرزمين خود بودند و سرزمين هم رام آن‌ها. حالا ما سرزمين خود را وحشي كرده‌ايم و آن را بر عليه خودمان شورانده‌ايم. مسئله همان فراموشي هويت و ارزش‌هاي فرهنگي‌مان است.»

بهشتي درپايان سخنانش گفت: «كار پژوهشي در مرحله ميداني و مستند سازي بسيار مهم و با اهميت است و هيچ چيز نبايد از قلم بيافتد. اين كتاب‌ها بسيار منابع با ارزشي هستند و پژوهش‌هاي صورت گرفته منجر شده تا پرونده اين ميراث باز شود تا ديگران هم روي آن كار بيشتري انجام دهند و آن را توسعه ببخشند.»
سعيد معيدفر آخرين سخنران اين مراسم با اشاره به مقاله‌اي در يونسكو كه در سال 1987 توسط يك جامعه‌شناس مطرح شد سخنان خود را آغاز كرد و گفت: «بر پايه‌ پژوهش‌هاي صورت گرفته و مطالعات بر روي برخي كشورهاي آسياي جنوب شرقي و ژاپن، بعد از پايان جنگ جهاني دوم مشخص شد كه اين كشورها بعد از جنگ در شرايطي قرار گرفتند كه ناچار بودند تغييراتي را بر مبناي الگوهاي توسعه وارداتي انجام دهند كه بتوانند پيشرفت‌ اقتصادي كنند؛ اما نهايتا بعد از سه دهه دچار بحران‌هاي هويتي و انساني شدند.»
اين استاد جامعه شناس در خصوص كتاب‌هاي رونمايي شده، ادامه داد: «پيوندهاي انسان با گذشته تنها با مفهوم خانه حادث نمي‌شود؛ بلكه بارهاي فرهنگي كه شامل آيين‌ها ، آداب و رسوم است، نيز بسيار موثرند. در اين كتاب‌ها آنچه بيش‌تر بايد مورد توجه قرار گيرد و جاي خالي آن حس مي‌شود كارهاي مردم‌شناسي و جامعه‌شناسي است.»
در بخش پاياني اين مراسم به حمايت‌هاي سيدحسين مرعشي، سيدمحمد بهشتي و اسفنديار رحيم‌مشايي به‌عنوان رؤساي پيشين سازمان ميراث فرهنگي و بقايي ـ رييس اين سازمان ـ اشاره شد.

 

   زمان انتشار: دوشنبه ١٨ اسفند ١٣٨٩ - ٠٧:٢١ | نسخه چاپي

خروج




کلیه حقوق متعلق به این پورتال برای فرهنگستان هنر محفوظ است.